Ευχαριστίες και ερωτηματικά

Για πρώτη φορά στα 7 χρόνια που εργάζομαι ως προπονητής, αισθάνομαι την ανάγκη να προβώ σε οποιασδήποτε μορφής δημόσια δήλωση, που αφορά εξωαγωνιστικό ζήτημα.
Τον περασμένο Ιούνιο, ανέλαβα κατ' εντολήν της διοίκησης το χτίσιμο - από το μηδέν - της Δόξας Δρυμού. Γνωρίζοντας τη δυσκολία ενός τέτοιου έργου και εναρμονισμένος πλήρως με το στόχο της διοίκησης που ήταν δημιουργία ενός "πυρήνα" αθλητών από την περιοχή, πάνω στους οποίους θα στηρίζονταν μελλοντικά η ομάδα, ανέλαβα την ευθύνη. Με πάρα πολλές δυσκολίες που όλοι στην ομάδα γνωρίζουν, καταφέραμε έπειτα από σκληρή προσπάθεια, να φτιάξουμε ένα σύνολο νεαρών αθλητών (9 εξ αυτών γεννημένοι μετά το 1990), το οποίο με τις τελευταίες του εμφανίσεις έδειχνε ότι μπορεί να είναι πιο ανταγωνιστικό, ακόμη και να ελπίζει δειλά για την παραμονή, γεγονός που έδειχνε να αντιλαμβάνεται και η διοίκηση.
Στις 16/2 πριν την προπόνηση της ομάδας, ενημερώθηκα από τον πρόεδρο κ. Γιάμπαστο, ότι το ΔΣ αποφάσισε την διακοπή κάθε συνεργασίας μαζί μου. Θα ήθελα λοιπόν και δημοσίως να ευχαριστήσω τον ίδιο προσωπικά, για τη μέχρι εκείνη τη στιγμή, συνεργασία μας.
Ιδιαίτερα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Έφορο του αντρικού τμήματος κ. Γιάννη Μαραγγινό για τη συνεχή παρουσία του δίπλα στην ομάδα και τη βοήθειά του σε εμένα προσωπικά.
Να ευχαριστήσω επίσης τους αθλητές:
Νέτσικα Νίκο, Ανδριά Κώστα, Ντότση Άγγελο, Στράντζαλη Μανώλη, Νικολούδη Ζήση, Δερμεντζόγλου Αλέξανδρο, Αμπεριάδη Θωμά, Μαραγγινό Θανάση, Λιόλιο Γιάννη, Αλεξίου Ζήνωνα, Παύλου Νίκο, Μακρίδη Φώτη - για την προσπάθειά τους και για την τελευταία εμφάνισή τους, απέναντι σε έναν ακόμη πολύ δυνατό αντίπαλο, που απλώς επιβεβαιώνει τη δουλειά τους - και τον αθλητή Παπαχαρίτου Θεοφάνη για όσο χρόνο ήταν μαζί μας στην ομάδα.
Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου, τους γονείς που μου εμπιστεύτηκαν τα παιδιά τους, στα δύο νεαρότερα τμήματα των ακαδημιών. Ειδικά αυτούς που έφεραν στην ομάδα παιδιά 6 και 7 ετών με τα οποία καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα ολόκληρο νέο τμήμα.
Για λόγους που δεν μου έχουν γίνει απόλυτα ξεκάθαροι και που κατά δήλωση της διοίκησης - αν και θα το κατανοούσα απόλυτα - δεν είναι αγωνιστικοί, απομακρύνθηκα από την ομάδα και μάλιστα εσπευσμένα (24 ώρες πριν τον αγώνα με τον Κεραυνό Ωραιοκάστρου), χωρίς καμία μέχρι τις 16/2 προηγούμενη ένδειξη - συζήτηση.
Υποχρέωσή μου είναι να σεβαστώ την απόφαση, όσα ερωτηματικά κι αν μου δημιουργεί. Ελπίζω οι φίλοι που έχω ακόμη εκεί, να οδηγήσουν την ομάδα γρήγορα σε επιτυχίες.

Μεγάλες προσδοκίες...; Δεν νομίζω...

Η προσδοκία της νίκης είναι δηλητήριο για το μυαλό του παίκτη. Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις σε κάθε φάση χωρίς να περιμένεις να νικήσεις και χωρίς να αγχώνεσαι μη χάσεις. Απλά κάντο. Εχθές παίξατε τόσο καλά επί 20 λεπτά, που ξαφνιαστήκατε και εσείς οι ίδιοι...Έτσι όμως μπορείτε και έτσι πρέπει να παίζετε. Καταλάβετέ το επιτέλους ότι ΜΠΟΡΕΙΤΕ να είστε ΚΑΛΗ ΟΜΑΔΑ.

0-3

Τρεις αγωνιστικές-τρεις ήττες.

Ήττες όμως μόνο στο σκορ. Από κάθε αγωνιστική κερδίζουμε και κάτι, μαθαίνουμε κάτι και η νεαρή μας ομάδα δείχνει σιγά σιγά να ψιλιάζεται τι συμβαίνει μέσα σ'ένα γήπεδο μπάσκετ... Σήμερα απέναντι σε έναν σαφώς πιο έμπειρο αντίπαλο, με παραστάσεις από υψηλό επίπεδο, μπορεί πάλι να είχαμε ένα νεκρό πεντάλεπτο αρκετό να εκτοξέυσει τη διαφορά, αλλά επιτέλους παίξαμε κάτι. Είδαμε λίγη από τη δουλειά μας να βγαίνει στο γήπεδο.

Από τους 13 παίκτες, μόνο οι 5 είναι γεννημένοι πριν το 90' και κανείς γεννημένος πριν το 81...
Ως εκ τούτου δεν έχουμε τίποτε άλλο να δείξουμε παρά μόνο τη δουλειά μας και μόνο σ'αυτήν μπορούμε να υπολογίζουμε.

Και έτσι θα συνεχίσουμε